Yes!! Hoe fijn om aardig te zijn! - Soul Nomadz
709
single,single-post,postid-709,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Yes!! Hoe fijn om aardig te zijn!

Zondagochtend, ik was vroeg wakker en het was een knisperfrisse herfstochtend met een mooi zonnetje. Mijn hele grote to-do list en lege agenda qua afspraken manen mij tot actie. Echter mijn verlangen ging uit naar iets heel anders. Niet beginnen met meditatie en dan naar de sportschool (to do’s) maar op de fiets springen de polder in fietsen en genieten van de vergezichten van deze typisch Hollandse natuur met veel water waar ik dol op ben.

 

Gevecht tussen ratio en hart is voor mij wel bekend, doen wat verstandig is, is vaker de keuze dan doen waar mijn verlangen ligt en daar gehoor aan geven. Soms kan het niet anders – echter de gewoonte om te kiezen vanuit het hoofd kan ook de overhand nemen. Ken je dat?

 

Yess ik besloot aardig/lief te zijn voor mijzelf – polder in, warme kleren aan en met flink de vaart erin was ik al snel op weg. Wat was het mooi en hoe heerlijk om de zon en de tintelende wind te voelen op mijn huid. Een jonge zwaan sierlijk glijdend door de sloot, de koeien, schapen en paarden in de optrekkende ochtend nevelen, de ganzen in een grote V snaterend naar het zuiden te horen vliegen. Ahaaaa een grote uitademing van ontspanning na een volle werkweek met to-do lijsten. Genieten!

 

Midden op een landweggetje kwam het besluit om te mediteren ter plekke. Niet over nadenken – wat als anderen mij hier straks zien etc. – direct op de rem en afgestapt en 20 min een beweging meditatie gedaan. Super fijn gevoel daarna , helemaal in het hier en nu, mijn zintuigen werden aangescherpt en ik zag, hoorde en rook verfijnder. Blij dat ook hier niets tussen mijn verlangen en mijn actie zat kreeg ik de volle ervaring in mijn lichaam hoe voedend dat was. Hoe tevreden dat voelde in mijn lijf met fijne emoties. Dit bracht rust in mijn geest.

 

Later in de bewoonde wereld kwam ik langs een kastanjeboom waar ik stopte om zoveel mogelijk paardenkastanjes op te rapen. Ik had net opgezocht dat je ze kon gebruiken als wasmiddel. Drogen, pellen en in een oude sok gebruiken ipv waspoeders.

In de tuin bij het huis van die boom stond een mevrouw haar mooie appels van het grasveld te rapen en zag wat ik deed. Dus ik vertel haar de reden waarom ik paardenkastanjes opraap en dat ik dat pas sinds 2 weken weet en nu ga uitproberen. Ik geef haar een appel die op straat lag en zij biedt mij vervolgens aan om haar appels te rapen en plukken omdat zij er verder toch niets mee doet. Verrast en blij accepteer ik haar aanbod en krijg een plastic boodschappentas om te vullen. Ik beloof haar ‘ in return’ een zelfgemaakte appelchutney te brengen.

 

Op de fiets naar huis realiseer ik mij wat mijn keuze voor mijn verlangen mij gebracht heeft.

Het grote cadeau van hoe voedend dat was kreeg ik dus ook nog een keer bevestigt door de geweldige aardige reactie in de vorm van een leuk contact met die mevrouw en een zak heerlijke appels!

 

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie